Peki değişen insanlar mı, yoksa kaybolan samimiyet mi?Bazı manzaralar vardır ki insanı şaşırtmaz artık; sadece düşündürür. Dün birbirine en ağır sözleri söyleyenlerin bugün aynı masada oturması, dün kapıları yüzüne kapananların bugün baş köşeye alınması, artık sıradan karşılanan olaylar haline geldi.

Oysa toplumların hafızası sanıldığı kadar kısa değildir. İnsanlar söylenen sözleri, edilen hakaretleri, verilen vaatleri ve yapılan suçlamaları unutmaz. Unutulan şey çoğu zaman sözler değil, sözlerin arkasında durma cesaretidir.

Bugün hayatın birçok alanında aynı tabloyu görüyoruz. Dün olmaz denilenler bugün olur hale geliyor, dün eleştirilenler bugün övülüyor, dün yanlış bulunanlar bugün doğru ilan ediliyor. Elbette insanların fikir değiştirmesi, kırgınlıkları geride bırakması ve yeni başlangıçlar yapması doğaldır. Ancak mesele değişmek değil, değişimin nedenini topluma samimiyetle anlatabilmektir.

Çünkü insanlar dönüşüme değil, tutarsızlığa tepki gösterir. Dün söylenenlerle bugün yapılanlar arasında büyük bir uçurum oluştuğunda güven sarsılır. Güven sarsıldığında ise yalnız kişiler değil, toplumun ortak vicdanı da yara alır.

Bir insanın görüşüne katılmayabilirsiniz. Onun hayat anlayışını benimsemeyebilirsiniz. Ancak ilkeleri olan, menfaat karşısında eğilmeyen ve şartlar değişse bile sözünün arkasında duran insanlara saygı duyarsınız. Çünkü karakter, rüzgârın yönüne göre savrulmamak demektir.

Ne yazık ki günümüzde dürüst kalmak her geçen gün daha zor hale geliyor. Çünkü doğruyu savunanlar çoğu zaman yalnız bırakılıyor. Yıllarca emek veren insanlar tek bir hatayla yargılanırken, yıllarca yanlış yapanlar küçük bir doğruyla alkış toplayabiliyor. Bu çarpık anlayış, iyi insanların mücadele azmini kırıyor.

Toplumları çökerten yalnızca kötülüğün güçlenmesi değildir. İyiliğin yorulması, vicdanın sessizleşmesi ve dürüst insanların geri çekilmesi de aynı derecede tehlikelidir.

Bugün en çok ihtiyaç duyduğumuz şey daha fazla zenginlik ya da daha fazla makam değildir. En büyük ihtiyaç; sözü ile davranışı aynı çizgide buluşan insanlardır. Menfaatin değil vicdanın peşinden giden, günü kurtarmak yerine değerlerini koruyan insanlardır.

Çünkü itibar koltuklardan değil, karakterden doğar. Güven reklamlardan değil, tutarlılıktan kazanılır.

Ve unutulmamalıdır ki;

Dün söylediklerini bugün inkâr edenler geçici alkışlar alabilir. Ama sözünün arkasında duranlar, yıllar geçse de saygıyla hatırlanır.

Bir sonraki yazıda buluşuncaya kadar, sözünüzün ağırlığını koruyun. Çünkü insanın geride bıraktığı en büyük miras, sahip olduğu makam değil; koruyabildiği duruştur.