HRANAnın məlumatına görə, Razavi Khorasan Province əyalətində saxlanılan 30 qadının kimliyi təsdiqlənib və onların adları hesabatın davamında təqdim olunub.

HRANA-ya daxil olan məlumata əsasən, bu vətəndaşlar 2026-cı ilin yanvar etirazları və müharibə ilə eyni vaxta təsadüf edən təhlükəsizlik hadisələri zamanı saxlanılıblar. Onlardan 25-i hələ də həbsdədir. HRANA həmçinin yaxın vaxtlarda azadlığa buraxılmış beş qadının kimliyini də təsdiqləyib.

Məlumata görə, qadınların əksəriyyəti yanvar etirazlarında iştirak, sosial şəbəkələrdə fəaliyyət, xarici media qurumları ilə əlaqə, yaralanmış etirazçılara yardım göstərmək və ya simvolik etiraz aksiyalarında iştirak səbəbilə saxlanılıb. Onların bəziləri son aylarda Islamic Revolutionary Guard Corps Kəşfiyyat Təşkilatı, Ministry of Intelligence of Iran və FARAJA tərəfindən həbs olunublar.

Bir sıra qadınlara qarşı “Allaha qarşı düşmənçilik” (moharebeh), “İsraillə əməkdaşlıq”, “peyğəmbəri təhqir etmək” və “milli təhlükəsizliyə qarşı toplaşma və əlbir olmaq” kimi ağır ittihamlar irəli sürülüb.

Bu qadınlardan 18-i Vakilabad Prison həbsxanasının “Arameş” adlı bölməsində, yeddi nəfər isə karantin hissəsində saxlanılır. Onların bir çoxu aylarla hüquqi qeyri-müəyyən vəziyyətdə qalıb və ittihamlarla bağlı məhkəmə iclası keçirilməyib.

Məhbusların bəzilərinə telefon danışığı və ailə görüşləri qadağan edilib. Ailələri isə işlərin araşdırılması və müvəqqəti azadlığa buraxılma ilə bağlı ciddi məhdudiyyətlər və qeyri-müəyyənliklə üzləşiblər.

Hesabatda daha sonra Vakilabad Prison həbsxanasının “Arameş” bölməsi və karantin hissəsində saxlanılan qadınların vəziyyəti ayrıca araşdırılır, daha sonra isə azad edilmiş şəxslərlə bağlı məlumat verilir.

HRANA-nın əldə etdiyi məlumata görə, “Arameş” bölməsində saxlanma şəraiti ağırdır və əsas imkanlar kifayət etmir. Pis havalandırma, sanitariya şəraitinin zəif olması, istilik və soyutma sistemlərinin nasazlığı, həmçinin tibbi xidmətlərə məhdud çıxış burada saxlanılan qadınların qarşılaşdığı əsas problemlərdəndir.

Keçmiş məhbuslardan birinin sözlərinə görə, bölmənin fiziki vəziyyəti və dar şəraiti o qədər ağır olub ki, o, həmin yeri “qarışqa yuvası”na bənzədib.